گسترش ویروسHSV (Herpes Simplex ) در جهان

تاریخ انتشار: 13 مارس, 2022
92

گسترش ویروسHSV (Herpes Simplex ) در دنیا

 

بر اساس تخمین دانشمندان، حدوداً دو سوم از جمعیت انسانها، حداقل به یه نوع ویروس هِرپِس سیمپلِکس آلوده شدن. در بیشتر موارد ، این ویروس ها به صورت تاول های تبخالی اطراف لب یا دهان یا تاول هایی روی دستگاه تناسلی ظاهر میشن. براساس مطالعه ای که در سال 2014 توسط دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا ، دانشکده پزشکی سن دیگو انجام شد ، این ویروس ها میلیون ها ساله که با انسانها و حتی اجداد انسان های مدرن، در حال رشد و تکامل بودن.

ویروس های هرپس سیمپلکس در گروه ویروس های هرپس انسانی قرار می گیرن. این ویروس ها، بزرگن و دارای اِنوِلوپ و DNA دو رشته ای هستن. هسته­ی وابسته به  DNA این ویروس ها توسط یه ساختار کَپسیدِ بیست وجهی احاطه شده. میدونیم که به طور کلی، کپسیدها از پروتئینهای جداگونه ای ساخته میشن که در یک ساختار سازمان یافته برای محافظت از مواد ژنتیکی درون ویروس، به همدیگه میپیوندن. تو این ساختار، پروتئین ها مثل یه کُره، دور هم جمع شده و از تعداد زیادی ساب یونیت های متقارن تشکیل شدن. در مورد ویروس هرپس انسانی ، این ساختار کمی پیشرفته تره. هسته­ی DNA این ویروس، توسط یه ساختار بیست وجهی احاطه شده. شاید به نظر پیچیده برسه اما اگه توپ فوتبال رو دیده باشین، تصور کردن این ساختار براتون کار آسونی خواهد بود. چراکه توپ فوتبال یه ساختار بیست وجهیه. این کَپسید که شبیه یه توپ فوتباله، توسط یه اِنوِلوپ که حاوی گلیکو پروتئین ها هستش، محصور میشه.

در ویروس های هرپس انسانی ، این گلیکوپروتئین ها به ویروس کمک میکنن تا به میزبان خودش متصل بشه و  با غشاء اون ترکیب بشه و درنتیجه کنترل سیستم ایمنی میزبان رو بدست بگیره. به فضای بین انولوپ و کپسید، تیگامِنت گفته میشه. تو این فضا، آنزیم های ویروسی و پروتئین هایی وجود دارن که به شروع روند تکثیر ویروس، در داخل سلول میزبان کمک می کنن. با وجود این قسمت ها، میشه این ویروس رو، با قطری معادل 150 نانومتر، جزو بزرگترین ویروس ها به حساب آورد. هرچند مثل سایر ویروس های حاوی اِنوِلوپ، ویروس هرپس انسانی هم، نسبت به حلّال ها، اسیدها، پاک کننده ها و خشک شدن، حساس هستن.  حالا که به طور کلی با ویروس هرپس انسانی آشنا شدیم، میتونیم به طور دقیق تر این ویروس رو بررسی کنیم. ویروس های هرپس سیمپلکس ، یا همون HSV ، جزو اولین ویروس های شناخته شده در نوع خود هستن. نام “هرپس” برگرفته از کلمه ی یونانیِ هِرپین، به معنای خزش هست. دو نوع ویروس هرپس سیمپلکس وجود داره: HSV-1 و HSV-2. . این دو نوع ویروس، ویژگی های مشترک زیادی دارن، که از جمله اونها، میشه به همانند سازی DNA، ویژگی های آنتی ژنی، علائم و گرایش های بافتی اشاره کرد. با این حال ، تفاوت های ظریف اما قابل توجهی هم بین اون ها وجود داره که ، اون ها رو از همدیگه متمایز میکنه. اول، بیاین به طور خاص در مورد آرایش ژنتیکی  HSV صحبت کنیم. ژنوم DNA  دو رشته­ای، در ویروس های HSV ، حدودا 80 پروتئین رو کدگذاری می کنه. حدود نیمی از اینها در ایجاد نسخه های بیشتر از خودشون، در حین فرایند تکثیر ویروس، مشارکت میکنن، یعنی چیزهایی مثل DNA پلیمراز و DNA وابسته. نیم دیگرشون ، چگونگی تعامل ویروس با سلول های میزبان و پاسخ ایمنی میزبان رو کنترل می کنن ، بنابراین در اینجا، حداقل 10 گلیکوپروتئین وجود داره که به عنوان پروتئین های متصل کننده ویروس عمل می کنن. متأسفانه،HSV  می تونه اکثر سلول های انسانی و حتی سلول های گونه های دیگر رو هم آلوده کنه. با این حال ، باید توجه داشته باشیم که اگرچه HSV می تونه سلولهای حیوانی رو هم آلوده کنه ، اما آلوده شدن توسط ویروس HSV  منحصراً یه بیماری انسانی محسوب میشه. بعد از اتصال ویروس به یک سلول ، همجوشی بین اِنوِلوپ و غشای سطحی سلول صورت گرفته و ویروس به درون سلول نفوذ میکنه. وقتی که ویروس با سلول میزبان تلفیق شد ، کپسید خودش رو درون سیتوپلاسم سلول میزبان آزاد می کنه، همراه با این فرایند، برخی آنزیم ها که به ویروس کمک می کنن نسخه های بیشتری از خودش رو تهیه کنه، هم درون سلول رها میشه. تو این مرحله،  HSV تونسته سیستمی کاملا پیشرفته و گام به گام رو برای تکثیر خودش ایجاد کنه. و اولین نتایج اون، محصولات ژنی هستش که بلافاصله بعد از این مرحله، در سلول تولید میشن. این محصولات شامل مواردی مثل پروتئین های اتصال دهنده DNA خواهد بود که به تحریک سنتز و رونویسی DNA کمک میکنن. قدم بعدی، ساخت پروتئین های اولیه است که شامل کاتالیزوهایی مثل DNA وابسته، DNA پلیمراز میشه و فرایند تکثیر DNA رو آغاز میکنن.

 

برای کسب اطلاعات بیشتر به این صفحه مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


مطالب مشابه